Bi duureduur e Baslerkind

Bi duureduur e Baslerkind
und mecht nyt anders syy.
I sunn mi ufem Bruederholz
und baad im kiele Ryy.

Und stand i uff der hooche Pfalz,
wird's Häärz mer waarm und wyt.
Oo, wie vyyl Dächer hey my Stadt
und wie vyyl dausig Lyt!

Doo wimmlet's wie im Immestogg
uff jeedere braite Brugg,
si lauffe stramm der Aarbed noo,
und's luegt nid aine zrugg.

Doch wäär an scheene Ryywääg goot,
stuunt's Mischter aa voll Fraid,
wird still und byybt e bitzli stoo
und dänggt an d'Ewigkait.

 

Geschrieben von Anna Keller (1879-1962)